اگرچه قصد نداشته باشند نفس اكتفاء به همين غاية نام برده كفايت مىكند . قوله : و لا يقدح فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] صحت قرض و هبه است . قوله : كاف فى القصد اليها : ضمير در [ اليها ] به [ هذه العقود ] راج است . قوله : لان ذلك : يعنى تخلص از ربا . قوله : فيكفى جعلها : ضمير در [ جعلها ] به تخلّص از ربا عائد است . قوله : اذ لا يعتبر قصد جميع الغايات : يعنى اگرچه متعاقدين از قرض و هبه غايتى كه نوعا بر ايندو مترتب است قصد نكرده و به صرف تخلّص از ربا اكتفاء نموده‌اند ولى چون لازم نيست جميع غايات را كه بر عقدى مترتب است قصد كنند لاجرم در اينجا نيز يك غايت صحيح كه مقصود باشد كافى در صحت عقد است و بديهى است كه تخلص از ربا از غايات صحيحه و شرعيه مىباشد . متن : و لا يجوز بيع الرطب بالتمر للنص المعلل بكونه ينقص إذا جف ، و كذا كل ما ينقص مع الجفاف كالعنب بالزبيب تعدية للعلة المنصوصة إلى ما يشاركه فيها . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : خرماى تازه را به خرماى خشك نمىتوان فروخت و همچنين بيع هرجنسى كه بعد از خشك شدن از وزنش كم بشود جايز نيست در مقابل جنس خشكى قرار داد و بطور موازنه آنها را